وب‌سایت همشهری شش و هفت – حبیبه بدری: غذای هواپیما با این که چیزی جدا از غذاهایی که روی زمین می‌خوریم نیست، اما برای خودش شخصیت و هویت مستقلی دارد، به خصوص اگر اولین تجربه پرواز مربوط به روزهای کودکی‌تان بوده باشد؛ روزهایی که حتی تی‌تاپ توی هواپیما هم برای‌مان مزه دیگری داشت
آشپزخانه مجازی

یکی بود، یکی نبود

خب! باید اضافه کرد نخود سبزها همیشه زمانی سرو می‌شوند که هواپیما به منطقه طوفانی می‌رسد. درست وقتی که خلبان پیشنهاد می‌دهد کمربندهای ایمنی را ببندیم. بنابراین طبق محاسبات پیچیده، نخود سبزها فقط یک راه پیش رو دارند: یا توی یقه بیفتند یا ته زیپ شلوار فرود آیند.

چند نکته

شرایط همه جایی!

غذا در هوا!

تغییر طعم در غذاهای هواپیما دلیل دیگری هم دارد که مختص شرایط کابین نیست. هر غذایی که بعد از پخته شدن بسته‌بندی و سرد می‌شود، طعم متفاوتی از طعم اولیه پیدا می‌کند. با وجود همه این شرایط خطوط هوایی که از همه این موارد باخبرند سعی می‌کنند راه‌هایی به کار ‌ببندند که طعم غذاها حفظ شود، مثلا به غذاهای خود مقدار بیشتری نمک و شکر می‌زنند. اگر در هواپیما به شما بین دو غذای تند و شیرین حق انتخاب داده می‌شود و اگر به دنبال خوراکی طعم‌دار هستید، بهتر است گزینه‌ اول را انتخاب کنید.
شعبده‌بازی

کافی است در فضای مجازی چرخی بزنید و مثلا هشتگ # air line meals را جست‌وجو کنید تا انبوه عکس‌هایی را که مسافران خطوط هوایی از تجربه غذایی! خود به اشتراک گذاشته‌اند ببینید؛ عکس‌هایی متعلق به پرواز‌های اکونومی کلاس، بیزنس کلاس و فرست کلاس که برای آنهایی که هیچ‌کدام را تجربه نکرده‌اند، می‌توانند جذاب‌ باشند.

مواد قندی و شکلات حتما همراه‌تان باشد،‌ می‌دانید که بعضی از پروازهای داخلی در شکلات ابتدای پرواز هم صرفه‌جویی می‌کنند.

اگر می‌خواهید با خودتان تنقلات به داخل هواپیما ببرید:

غیر از طعم‌های شیرینی، تلخی، شوری و تندی، طعمی دیگری هم در جهان مزه‌ها وجود دارد و آن طعم اومامی(Umami) است که افراد کمی آن را می‌شناسند؛ طعمی که ارتفاع بر آن بی‌تاثیر است. این طعم یک مزه ترکیبی است که یک شیمیدان ژاپنی آن را کشف کرده و حالا در صنایع غذایی به کار می‌رود. سس سویا و گوجه‌‌فرنگی رسیده اومامی هستند و به همین دلیل در خوراک‌های هواپیمایی خیلی به کار می‌روند.

قصه گوهای باستانی به ما آموخته‌اند برای این که لک لک از ته لیوان آب بنوشد، لیوان باید بلند و باریک باشد و برای روباه برعکس. در هواپیما لیوان‌ها کوتاه و گشاد هستند، مانند تشت. این طوری با پیروی از قوانین فیزیک حتی بدون کمک تلاطم هم هر مایعی از آنها بیرون می‌ریزد. نان‌ها هم هیچ ربطی به «باگت فرانسوی» ندارند. همه می‌دانیم برای خوردن باگت تازه باید آن را گاز زد و محکم کشید. نان‌هایی که در هواپیما سرو می‌شوند از نوعی آرد فشرده درست شده‌اند و تنها کافی است به آنها دست بزنیم تا با انفجارشان به ابری از پودر تبدیل شوند.